Psalmów Rozdział 49 - Biblia Gdańska
- 1
- (Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego psalm.)
- 2
- Słuchajcie tego wszystkie narody; bierzcie to w uszy wszyscy mieszkający na okręgu ziemi!
- 3
- Tak z ludu pospolitego, jako z ludzi zacnych, tak bogaty jako ubogi!
- 4
- Usta moje będą opowiadały mądrość, a myśl serca mego roztropność.
- 5
- Nakłonię do przypowieści ucha mego, wyłożę przy harfie zagadkę moję.
- 6
- Przeczże się mam bać we złe dni, aby mię nieprawość tych, którzy mię depczą, miała ogarnąć?
- 7
- Którzy ufają bogactwom swoim, a w mnóstwie dostatków swoich chlubią się.
- 8
- Gdyż brata swego nikt żadnym sposobem nie odkupi, ani może dać Bogu okupu jego zań.
- 9
- (Albowiem drogi jest okup duszy ich, i nie może się ostać na wieki.)
- 10
- Aby żył na wieki, a nie oglądał grobu.
- 11
- Bo widzimy, iż i mądrzy umierają, głupi i szalony zarówno giną, a zostawiają, obcym bogactwa swoje.
- 12
- Myślą, że domy ich są wieczne, a przybytki ich trwają od narodu do narodu; przetoż je nazywają od imion swych na ziemi.
- 13
- Ale człowiek we czci nie zostaje, podobnym będąc bydlętom, które giną.
- 14
- Takowa myśl ich głupstwem ich jest, a przecież potomkowie ich pochwalają to usty swemi. Sela.
- 15
- Jako owce w grobie złożeni będą, śmierć ich strawi; ale sprawiedliwi panować będą nad nimi z poranku, a kształt ich zniszczony będzie w grobie, gdy ustąpią z mieszkania swego.
- 16
- Ale Bóg wykupi duszę moję z mocy grobu, gdy mię przyjmie. Sela.
- 17
- Nie bójże się, gdy się kto zbogaci, a gdy się rozmnoży sława domu jego.
- 18
- Bo umierając nie weźmie nic z sobą, ani za nim zstąpi sława jego.
- 19
- A choć duszy swej za żywota swego pobłaża i chwalono go, gdy sobie dobrze czynił:
- 20
- Przecież musi iść za rodziną ojców swych, a na wieki nie ogląda światłości.
- 21
- Owóż człowiek, który jest we czci, a nie zrozumiewa tego, podobny jest bydlętom, które giną.
Loading
