Psalmów Rozdział 9 - Biblia Gdańska
- 1
- (Przedniejszemu śpiewakowi, na Halmutlabben pieśń Dawidowa.)
- 2
- Będę wysławiał Pana ze wszystkiego serca mego; opowiadać będę wszysteki cuda twoje.
- 3
- Rozweselę się, i rozraduję się w tobie; będę śpiewał imieniowi twemu, o Najwyższy!
- 4
- Że się obrócili nieprzyjaciele moi na wstecz: upadli i poginęli od obliczności twojej.
- 5
- Boś ty odprawił sąd mój, i sprawę moję; zasiadłeś na stolicy, Sędzia sprawiedliwy.
- 6
- Rozgromiłeś pogan, zatraciłeś złośnika, imię ich wygładziłeś na wieki wieczne.
- 7
- O nieprzyjacielu! azaż wykonane są spustoszenia twoie na wieczność? Poburzyłżeś miasta? i owszem ich samych pamiątka zginęła z niemi.
- 8
- Ale Pan na wieki trwa; zgotował stolicę swoję na sąd.
- 9
- On będzie sądził okrąg ziemi w sprawiedliwości, i osądzi narody w prawości.
- 10
- I będzie Pan ucieczką ubogiemu, ucieczką czasu ucisku.
- 11
- I będą ufać w tobie, którzy znają imię twoje; albowiem nie opuszczasz tych, Panie! którzy cię szukają.
- 12
- Śpiewajcież Panu, który mieszka na Syonie; opowiadajcie między narodami sprawy jego.
- 13
- Boć on szuka krwi, i mają w pamięci, a nie zapomina wołania utrapionych.
- 14
- Zmiłuj się nademną, Panie! obacz utrapienie moje od tych, którzy mię mają w nienawiści, ty, co mię wyrywasz z bram śmierci.
- 15
- Abym opowiadał wszystkie chwały twoje w bramach córki Syońskiej, weseląc się w zbawieniu twojem.
- 16
- Zanurzeni są poganie w dole, który uczynili; w sieci, którą skrycie zastawili, uwięzła noga ich.
- 17
- Oznajmił się Pan, gdy uczynił sąd; w sprawie rąk swoich się złośnik usidlił. Rzecz godna rozmyślania! Sela.
- 18
- Niepobożni się obrócą do piekła, wszystkie narody, które zapominają Boga.
- 19
- Bo nie będzie na wieki zapamiętany ubogi; oczekiwanie nędznych nie zginie na wieki.
- 20
- PoWstańże, Panie! niech się nie zmacnia śmiertelny człowiek; a niech narody osądzone będą przed tobą.
- 21
- Panie! puść na nie strach, aby poznały narody, iż są ludźmi śmiertelnymi.Sela.
Loading
